O İlk Yarayı İyileştirmenin Tek Yolu

Yazar notu: Bu yazıya denk geldiyseniz önce ‘’Evren Olan Bebekten Kırılgan İnsana: Unutulmuş Bir Anın Sessiz İzleri’’ yazımı okumanızı tavsiye ederim

O İlk Yarayı İyileştirmenin Tek Yolu: Geri Dönmek ve Görmektir.

O en eski, en unutulmuş anda hissettiğimiz kırılganlığı bugünün bilinciyle görmek…

İşte dönüşüm burada başlar.

·       Çocukken hissettiğim acı gerçekti.

·       Ama bugün hâlâ aynı tehdit altında değilim.

·       Bugün yaşadıklarım o eski duygunun tetiklenmiş hâli.

Bu ayrımı fark ettiğimiz anda:

·       duygular hafifler,

·       zihin netleşir,

·       benlik şefkate açılır,

·       sevgiye güven filizlenir.

Çünkü artık biliyorum ki:

Kırılganlık benim eksikliğim değil; insan olmanın kapısıdır.

Bebeklikte kaybettiğimiz o birleşik hâlin yasını yaşamadan olgunlaşamayız. Ve tüm duyguların altında aynı sessiz soru vardır:

“Ben yeterli miyim?”

Ram Dass der ki:

“Kendini sevilebilir kabul ettiğin an, korku çözülmeye başlar.”

Çünkü sevgi, kişiliğin değil, ruhun gerçeğidir.Ve ruh zaten eksiksizdir.

Çözüm; Kendi Işığımıza Dönüştedir.  Eğer bugün bir duygu ağır geliyorsa,eğer yalnızlık, acı, değersizlik hissi yükseliyorsa…onları yargılamadan izleyebiliriz.

Çünkü bunlar gerçeğin kendisi değil;zihnin eski bir modeli, eski bir hikâyesi.

Bir ipi yılana benzettiğimiz için korkarız. Gerçeği görünce korku biter.

Bugünkü duygularımız da böyle:Gerçeği görünce çözülürler.

Ve gerçeğimiz şudur:

Biz hiçbir zaman küçük, yetersiz, eksik olmadık. Sadece bir an öyle hissettik. O his de kaynağını çoktan yitirdi.

Şimdi hatırlamanın zamanı:

Kırılganlığın altında güç var.Ayrılığın altında birlik var. Kişiliğin altında ışık var.

Sevgiyle,

Sibel Kavunoğlu